Zoeken in deze blog

Welkom op deze weblog

"Een uit de hand gelopen hobby"
"Kent u die uitdrukking?" zou dominee Gremdaat zeggen!

Via de volgende link kunt u de volledige lijst vinden van de boeken die ik in de verkoop heb:


Daarnaast echter zijn er altijd boeken die ik graag in mijn privé bezit houd.

Het leek mij leuk om iets meer te laten zien van de boeken die ik interessant vind. Vanwege de speciale uitgave, de interessante inhoud, de schitterende band of de prachtige illustraties.

Daarvandaan dus....

En misschien laat ik u af en toe ook wel mee genieten van mijn literaire aspiraties, in proza of poezie.
Of plaats ik een afbeelding van mijn eigen schilderkunst!

Veel plezier!

Follow RolandWitte on Twitter


.

vrijdag 27 mei 2011

Mijn Nieuwe Boek. door P.J. Kloppers



Leesboek voor Christelijke Scholen en Huisgezinnen
Derde stukje.



voorplat

P.J. Kloppers (1848-1912)
Over hem vonden wij de volgende informatie op http://www.zuidafrikahuis.nl/node/56

P.J. Kloppers was een van de vele Nederlanders die zich als schoolmeester of anderszins omstreeks 1900 inzette voor de ontwikkeling van het broedervolk in Zuid-Afrika. Hij geloofde in de toekomst van de Nederlandse stam in Zuid-Afrika. Ook door tegenspoed en teleurstelling heen. Alles zal rech kom!
In 1901 was P.J. Kloppers gedwongen Zuid-Afrika te verlaten. Negentig jaren later, op 16 februari 1992, onthulde de Zuid-Afrikaanse staatspresident F.W. de Klerk te Pretoria een Gedenkteken ter ere van alle Nederlanders die zich tussen 1850 en 1950 inzetten voor de ontwikkeling van de Transvaal. Voorzitter van de Stichting die dat Gedenkteken realiseerde, was dr. P.J. (Boet) Kloppers, geneesheer-directeur van het ZASM-Hospitaal in Pretoria, kleinzoon en naamgenoot van de uitgewezen schoolmeester van 1901.

En op Google boeken vinden wij een portret en de levensloop van deze man die voornamelijk bekend werd door zijn boek Nederland en Oranje.



achterplat
("De arbeid van den heer Dekker zal zeker niet vergeefsch zijn")

Om een indruk te krijgen van de wereld van (Christelijke) waarden, normen en opvattingen rond de eeuwwisseling van een eeuw geleden wil ik u het verhaaltje over 'Onze Koningin' niet onthouden.
(rillen van afschuw is wat mij betreft toegestaan...).

>>Jongens en meisjes! Opgestaan en allen geroepen: "Leve de Koningin!" Hola wat!
Eerst moet ge het aan den meester vragen, hoor! Dat gaat maar zóó niet! Hebt ge het gevraagd?
Nu, vooruit dan: "hiep-hiep-hiep, hoera! Leve de Koningin!" Daar is ze nu, levensgroot, onze Koningin Wilhelmina! Vindt ge haar niet lief? Zij houdt veel van jelui allen en zij zorgt, dat niemand vader en moeder of jelui kwaad doen kan; dat niemand ons wat afnemen kan en, als er toch zijn, die het willen doen, dan straft zij ze streng, want dat wil ze nu volstrekt niet hebben.
Zij zorgt dat ieder rustig leven en werken kan in haar land; dat we goede wegen hebben om van de eene plaats naar de andere te komen; dat onze brieven aan oom en tante voor een stuiver naar Groningen of naar Vlissingen gaan en ik weet niet, wat al meer.
Hebt ge haar wel eens gezien? Och, nog nooit? Ik wel, en toen ik haar zag, nam ik mijn hoed af en zwaaide er meê, zoo hoog ik maar kon, en toen riep ik ook: "hiep-hiep-hiep-hoera! Leve de Koningin!" Of ge het ook nog eens doen moogt? Dat weet ik niet, dat moet ge aan den meester vragen, hoor! Daar bemoei ik mij niet mede.
Onze Koningin is nog jong (in 1905 was zij 25 jaar!) en zij kan dus nog lang leven, als God haar sparen wil voor ons. Ik hoop maar, dat Hij het doet!
Zeg, ik weet wat: als de Koningin niet bij u komt, moet ge eens aan vader of moeder vragen, of ge eens met hen naar Den Haag moogt gaan. Dat is de residentie van de Koningin, dat wil zeggen, dáár woont zij in een mooi paleis. Dáár zult ge haar zeker zien en anders moet de meester maar eens vragen, of ze eens bij u komen wil. Dat doet Koningin Wilhelmina wel.
En als ge haar dan ziet, dan neemt ge uw petten af en zwaait er mede in de lucht en dan roept ge, zoo hard als ge kunt:
"Leve de Koningin!" <<


Je vraagt je toch in allen gemoede af: waar is het toch ooit misgegaan met Nederland?



'onze koningin' Wilhelmina

Op de bladzijden 47 t/m. 49 wordt er nog eens haarfijn uit de doeken gedaan "Waarom wij onze Koningin zoo liefhebben."
"Omdat het zoo`n goed en lief mensch is, omdat ze zooveel van ons houdt, zooveel goed doet aan arme, zieke menschen, en ik weet al niet wat meer."

Mag ik a.u.b. een teiltje?...


Wat het vak 'Natuurlijke Historie' betreft werd er ook veel aan De Heere toegeschreven, of er werd gewoon in het wilde weg op los gefantaseerd. Kan het schelen... die kinderen geloofden alles wat ze door de volwassenen werd voorgeschoteld...!

Lees onderstaande tekst, en huiver...


Planten, Heesters en Boomen
(klik op afbeelding voor vergroting)

De volgende verklaring voor de groene kleur in de natuur is toch minstens 'opmerkelijk' te noemen:

>> Waarom zouden de bladeren, de grassprietjes, enz. meestal een groene kleur hebben?
Wel, groen is een kleur, die goed voor de oogen is en aangenaam voor het gezicht.
Denk eens, hoe heerlijk het eerste lentegroen er uitziet! Dat is wezenlijk een lust voor het oog!
Hoe schoon steekt dat af tegen het blanke water en het heldere blauw van de lucht! Geen schilder, die het zoo schoon naschilderen kan! <<



De luchtballon


Natuurlijk waait de ballon weg, omdat het touwtje losraakt.
Het meisje verzucht dan aldus:

>> O, krijg ik weer zoo`n luchtballon,
Dan beter opgepast!
Dan bind ik aan mijn boezelaar
Het dunne draadje vast. <<

(boezelaar
Voorschot van tweezijdig geruwd grof weefsel met linnen ketting en wollen inslag voor boeren schorten.
)


Dit gedicht is geschreven door een zekere J.J. Deetman.
We weten niet of dit misschien familie was van Wim Deetman, de minister van onderwijs in de periode 1982-1989?




inhoud

Als u weer eens ouderwets wilt 'griezelen' kan ik u dit boekje van harte aanbevelen!


Uitgave:
Joh. Ykema, Den Haag. 1905, tweede druk. Halflinnen, 74 pagina`s,
lezerssporen (1 pag. gescheurd).

(verkocht)


maandag 23 mei 2011

Roskam en Rommelpot van `t Hanekot



Door Joost van den Vondel.

inleiding en toelichtingen van A.J. Schneiders
(los bijgevoegde brochure, geniet, van 16 pagina`s)



voorplat

Joost van den Vondel (1587 - 1679) eindigde in 2004 als nummer 53 tijdens de verkiezing van De Grootste Nederlander.
Hij heeft een indrukwekkend oevre op zijn naam staan, maar is denk ik toch vooral bekend om zijn toneelstukken, waarvan de Gijsbrecht van Aemstel, Joseph in Dothan en Lucifer wel de bekendste zijn.



In het onderhavige boekje bevond zich een Sinterklaasgedicht uit 1944 dat ik u niet wil onthouden. (natuurlijk niet zo brillant als Vondels dichtkunst...)

(klik op afbeeldingen voor vergroting)


hart. groeten van Sint


Uit Vondels 'Profiel':

Vondel bleef naast lofdichten op personen die hij bewonderde ook altijd hekeldichten publiceren tegen de calvinistische predikanten en de politieke navolgers van Maurits. Gedichten als Geuse Vesper (ca. 1625), Rommel-pot van 't Hanekot (1627), en Roskam (1630) zijn hier voorbeelden van. Met dergelijke literatuur maakte de dichter zich uiteraard niet bij iedereen even geliefd, maar hij verwierf door zijn maatschappelijke engagement en stijl toch een zekere status en was als schrijver succesvol.




titelblad







verschillende verschijningsvormen van de Roskam


roskam
1) Apparaat, werktuig of gereedschap 2) Deel van paardenfokkerij3) Dierenkam 4) Gereedschap 5) Hekeldicht van Vondel 6) Hekeling7) Ijzeren borstel 8) Ijzeren kam voor dieren 9) Kaarde 10) Kam 11)Paardekam 12) Paar...


Vondel met de Rommelpot

Een rommelpot of foekepot is een oud volksmuziekinstument en bestaat uit een aardewerken pot met een vlies erover gespannen, etc.



klinkdicht


Roskam wordt voorafgegaan door een klinkdicht op het overlijden van Cornelis Pieterszoon Hoofd. (tegenwoordig geschreven als: Hooft).
C.P.Hooft was de vader van Pieter Corneliszoon Hooft (bekend geworden als de duurste winkelstraat van Amsterdam, vooral bekend bij de jet-set!: de PC Hooft)



Roskam, links de verkleinde reproductie uit ± 1630



Hanekot . Wij zouden het tegenwoordig een kippenhok noemen...

kot
het -woord kotten, koten 1 ellendig huis of hok; 2 Zuid-Nederlands huis, gedeelte van een huis; schuurtje, bijgebouw, loods, berging; in zijn kot blijven a) thuis blijven; b) zich stil houden; iem. in zijn kot jagen iem. op zijn nummer zetten, de mond snoeren; uit zijn kot komen uit de hoek komen;


Rommelpot van `t Hanekot, links verkleinde reproductie uit 1627.


Uitgave:
La Rivière en Voorhoeve, Zwolle (Keur uit onze klassieken I).
1940, 1e druk, soft cover met flappen, gebrocheerd, 30 pagina`s, geïllustreerd.
inclusief losse brochure "Inleiding en toelichtingen van A.J. Schneiders."
Tevens inclusief handgeschreven Sinterklaasgedicht uit 1944.

(Verkocht)




zaterdag 14 mei 2011

Shakespeare`s comedy of the Taming of the Shrew

With Prefacy, Glossary & C. by Israel Gollancz, M.A.


afb.1. Voorplat en rug

Deze keer een klein maar fijn boekje, in een Engelse uitgave uit 1933.

Op de voorplat is de afbeelding van een wapenschild ingeperst, met daarboven een adelaar die een lans in zijn poot houdt. Dezelfde afbeelding bevindt zich op de binnenkant van de voorplat
(zie afbeelding no.3).


afb.2. William Shakespeare (1564-1616).


Wie kent hem niet?
In dat geval is hier de link naar wikipedia:

en hier is de link naar The Taming of the Shrew (1594):
http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Taming_of_the_Shrew_(toneelstuk)




afb.3. Binnenzijde voorplat



afb.4. Afbeelding van The Globe Theatre
naar een oude gravure.




afb.5. reconstructie uit 1997 van het Globe Theatre

Meer over het Globe Theatre: zie wikipedia:




afb.6. Titelblad



afb.7. Tweede acte, eerste scene


Uitgave:
J.M. Dent & Sons Ltd, London/ E.P. Dutton & Co. Inc., New York, 1933
(The Temple Shakespeare), printed in Great Britain (by Turnbull & Spears at Edinburgh).
Linnen, 13,5 x 10,5 cm, bovenzijde goud op snee, 132 pagina`s (ongelijk gesneden), enkele pagina`s niet opengesneden, leeslint (lichtblauw), verkleuring schutbladen, goede staat.

Te koop op: www.boekwinkeltjes.nl: Tureluur, voor € 15,00
Directe link naar de bestelpagina:



zaterdag 30 april 2011

De Nieuwe Kerk

EEN GEDICHT VAN J.J.L. TEN KATE
met een ets van P.J. Arendzen
Dit boekontwerp is nu typisch een voorbeeld van Neostijl.
( neostijl ` neo - stijl de -woord (mannelijk) neostijlen stijl (vooral in de 19de eeuw) die een imitatie is van andere, oudere stijlen)
Een redelijk goede omschrijving van het begrip neostijl is te vinden op architectenweb.nl:
Neostijl
Een neostijl is geïnspireerd op een stijl uit het verleden of op een vroegere bouwtraditie. In de periode volgend op de renaissance kwamen veel neostijlen voor, te beginnen met het neoclassicisme eind 18e eeuw. Met name in de 19e eeuw zien we veel neostijlen, waaronder de neogotiek,neorenaissance en neobarok. Ook in de twintigste eeuw werd teruggegrepen op eerdere stijlen, dit zien we bij het traditionalisme aan het begin van de twintigste eeuw en hetneotraditionalisme eind 20e eeuw. Wanneer meerdere neostijlen worden gemengd spreken we van eclecticisme ofpluralisme, dit komt zowel in de 19e als in de 20e eeuw voor. Een goed voorbeeld hiervan is het postmodernisme.
Werkelijk schitterend uitgevoerd in zwart, rood, goud en zilver is dit boekomslag een waar kunstwerk en een genot om naar te kijken.
Als een sprekend voorbeeld voor Neostijl in de bouwkunst geldt onderstaande foto van de Vieringstoren in Rouen (Frankrijk):
(Rouen - Vieringstoren Église Saint Ouen, 19e eeuw)
Op het schutblad bevindt zich een opdracht.
(Aan mijn lieve/goede vriendin Lili de Boetzelaer.
was getekend: Jo van de Poll, 21/2. 1893)
In prachtig schuinschrift, bijna gekaligrafeerd.
Kom daar nu eens om!
(A ma chère Amie...)
De ets van P.J. Arendzen geeft een beeld van het interieur met de kansel en het koorhek.
Van Petrus Johannes Arendzen (1846 - 1932) is niet veel bekend.
Wel zijn een aantal van zijn prenten terug te vinden in de beeldbank van het Amsterdams Stadsarchief:
Van J.J.L. ten Kate (1819-1889) is meer bekend:
Beroemd is vooral het gedicht dat Cornelis Paradijs (pseudoniem van Frederik van Eeden) in de bundel Grassprietjes over hem maakte:
"Maar Goddank! zingt nu cantaten ... Daar komt J.J.L. ten Kate! Dankt den Heer met snarenspel Voor Ten Kate J.J.L. Dat is scheppen, dat is dichten, Loven, lieven, steunen, stichten ... Zing, ten Kate! zing uw lied! God vergeet zijn dichter niet!"
Meer hoef ik niet te zeggen over deze dichter!
Het gedicht beslaat acht `zangen' (onderwerpen):
In `t Voorportaal
De Stichting
De Hervorming
Het Orgel
De Kansel
Op den drempel van het Koor
In `t Schip der Kerk
De Onvolmaakte Toren
Voorts worden er over alle onderwerpen 'Aanteekeningen' toegevoegd.
En tenslotte krijgen we nog een Toegift, nl. een Feest-Cantate (ter gelegenheid van Z.M. des Konings vijf-entwintigjarig Krooningsfeest, met muziek van Joh. J.H. Verhulst, uitgevoerd op Dinsdag 12 Mei 1874.).
Het kan niet op!
Uitgave:
D.B.Centen, Amsterdam. 1885, 1e druk, linnen, ingenaaid en gebonden, goud/zilver/rood/zwart opdruk, ontwerp Neostijl, 232 pagina`s, goud op snee,
19,5 x 26,5 cm, minieme beschadiging rug, goede staat.
Te koop op: www.boekwinkeltjes.nl: Tureluur, voor € 20,00
Directe link naar de bestelpagina:

(Derde Zang)
(beginstrofe van de achtste zang: De Onvolmaakte Toren)

woensdag 13 april 2011

Wel moge het u bekomen, door Beccy de Vries en Esther Wertheim

Recepten van de misjpooche

(misjpooche = familie)



Met recht een 'verrukkelijk' boekje.
Ook als u niet van koken houdt !

De sfeer waarin het boekje is geschreven ademt gezelligheid, gelardeerd met veel humor
Immers, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

Maar ook wordt duidelijk wat het belang is van de maaltijd in de joodse traditie.
Dat lees je als het ware tussen de regels door, maar ook in het voorwoord van Jaap Soetendorp:

"Eten is zitten waard.
.....Een van de meest beduimelde bladzijden in de joodse hagadah, de liturgie van de avond waarop de uittocht van Egypte wordt herdacht is die waarop het eerste deel van die avond, de 'voor-seder', ophoudt en de maaltijd, het centrale deel, wordt aangekondigd. De oude (Nederlandse) aanwijzing luidt: 'men dient de spijzen op en eet naar welgevallen!'
Een vreemde liturgische aanwijzing? Volstrekt niet. Het Jodendom heeft de maaltijd terecht als een centraal element in het gezinsleven gezien, men staat niet te eten. 'Eten is zitten waard' heb ik van moeder zaliger geleerd. 'Die op straat eet, doet als een hond' zegt de rabbijnase wijsheid. En het gezin rondom de tafel wist dat die tafel als een altaar was. In de oudheid gold de maaltijd als één samenzijn van God en de mensen. Vandaar dat lange dankgebed waarin gevraagd wordt om nooit zover te komen dat men lenen moet, maar altijd genoeg zal hebben voor zichzelf en anderen. ......."

"Ze hebben niet alleen bijeengebracht wat moeder en grootmoeder en tante Zus en Zo nodig hadden om te koken. Ze hebben ook dat opgeschreven wat ze er bij dachten toen ze de recepten opschreven.. Tenslotte is de maaltijd ook altijd een uitdrukking van menselijke verbondenheid geweest, het ging niet alleen om het eten maar om het samenzijn."


Een tafel met attributen voor de sederavond


(klik op afbeeldingen voor vergroting)
De inleiding



Een challe of challa (uit te spreken als galle of galla)
is een gevlochten brood dat met de sjabbat wordt gegeten.
Het deeg wordt bestrooid met maan- of sesamzaad.



Over humor gesproken...



(nesjomme = ziel, levensgeest)

Kassause mangelen:
Hier moet ik wat improviseren!
Mijn grootvader sprak van Kassausie`s als hij het over pinda`s had.
Het woord zou een verbastering zijn van Curacao-sies.
Met mangelen wordt bedoeld: pletten of platdrukken.
Dus we spreken hier over Pinda`s pellen of doppen?!



Uitgave:
Bezige Bij, Amsterdam, 1974, 1e druk, soft cover, linnen, Pb., 68 pagina`s,
zeer goede staat.

(Verkocht)




maandag 4 april 2011

HU-BO-BE, door S.J Postma



De strategische VerVa
in de oorlogsdagen van 1940



Het lijkt op een rebus, deze mysterieuze titel.
Misschien komt het omdat het al meer dan 70 jaar geleden is?
Het heeft ook wel iets weg van een spannend jongensboek, met een geheime club, of iets dergelijks.
Toch gaat het hier om gebeurtenissen uit het begin van de Tweede Wereldoorlog, de eerste tien dagen, toen we nog probeerden de vijand te weerstaan.
Vergeleken bij al het geweld dat tegenwoordig tot ons komt via de televisie en andere media doet dit verslag inderdaad aan als een niet echt gebeurd verhaal. We kunnen ons nog nauwelijks voorstellen hoe ingrijpend het voor ons land is geweest...

Dit boekje geeft het relaas weer van de lotgevallen van een officier-vlieger van de strategische Verkennings Vliegtuigen afdeling (VerVa) in die vroege meidagen van 1940.


In het voorwoord vinden we een uiteenzetting
van het begrip Hu-Bo-Be:



(klik op afbeeldingen voor vergroting)
Dit is wat er over bleef van een hangar met inhoud



Het is bijna niet meer voor te stellen
dat er met dit soort vliegtuigen werd gevlogen!


Bijna liefkozend wordt er gesproken van het veldje (vliegveld), de meesterlijk gecamoufleerde gevechtsklare toestellen, de durf en de vastberadenheid, het ooggetuigenverslag van de heldhaftige vliegenier die bommen afwerpt en wordt beschoten door Messerschmitt`s...

Je moet er van houden, denk ik dan maar.
Maar als document van de tweede wereldoorlog is het een interessant relaas.


Ten slotte vinden wij op het voorlaatste schutblad nog een reclame
voor een uitvoerige verhandeling van het 'Nederlandse Luchtwapen'
in de meidagen van 1940:
'een boekwerk dat elke Nederlander wil lezen en bezitten'!



Uitgave:
Born, Assen. 1945, 2e druk, karton, ingenaaid, 61 pagina`s,
met foto`s en illustraties, verkleuring. Prima conditie.


(verkocht)